Zelfie ‘grens’

lekkebandMijn grens
in Zelfstandig Nieuwsblad winter 2015/2016

Wat een Europese triomf om de grens met onze buurlanden over te gaan en er niets van te merken. Geen controle, geen beperkingen. Alleen de overgang in het wegdek laat ons soms nog voelen waar de grenzen lopen. Van asfalt naar beton, van welvaart naar iets minder. De grenzen van onze moraal, angst en trots zijn het afgelopen jaar er wel weer toe gaan doen. Maar ook de fysieke grenzen. Ooit ben ik verhuisd van Amsterdam naar Amstelveen. Mentaal een grotere stap dan de fysieke stap. Een paar weken geleden, op weg naar een afspraak, fietste ik snel van Amstelveen naar Amsterdam. En op die grens reed ik letterlijk lek. Door verschil in onderhoud, zetting en kwaliteit van openbare ruimte was een drempel ontstaan. Precies op de grens en net te hoog om moeiteloos te passeren. En plotseling doet de grens er dan weer toe. Met mijn fiets aan de hand, dacht ik na over de luxe van het grenzeloos leven. Jammer dat het regende…

foto van onbekende fotograaf.

Share on LinkedInTweet about this on TwitterShare on Facebook